DIAGNOZA PROCESÓW INTEGRACJI SENSORYCZNEJ OBEJMUJE:
- obserwację spontanicznych aktywności dziecka
- próby Obserwacji Klinicznej SI
- serię Testów Południowokalifornijskich SI
CZAS TRWANIA DIAGNOZY:
Diagnoza obejmuje dwa spotkania:
- pierwsze do 120 minut (wywiad
z rodzicem, obserwacja spontanicznych aktywności dziecka, wybrane próby Obserwacji Klinicznej SI, wybrane Testy Południowokalifornijskie SI dla dzieci powyżej 4 roku życia)
- drugie do 60 minut (omówienie diagnozy, omówienie zaleceń, omówienie programu domowego lub/i programu terapii)
WYWIAD
Podczas wywiadu diagnosta pozyskuje
od rodzica informacje o codziennym funkcjonowaniu dziecka w zakresie kontroli zachowania, uwagi na wykonywanym zadaniu, kontroli emocji, a także o tym,
w jaki sposób reaguje na podstawowe bodźce sensoryczne, takie jak dźwięki, zapachy, smaki, dotyk
oraz wrażenia wzrokowe. Dane są uzupełnione o najważniejsze informacje dotyczące rozwoju dziecka, ewentualnych czynikach mających wpływ na jego przebieg (np. przebyte choroby, urazy, alergie, czynniki neurologiczne).
OBSERWACJA SPONTANICZNYCH AKTYWNOŚCI DZIECKA
Obserwacja spontanicznych aktywności dziecka jest szczególnie ważna w przypadku dzieci młodszych lub też dzieci
z zaburzeniami rozwoju, które potrzebują więcej czasu na poznanie nowego miejsca
i oswojenie się z nim. Obserwacja pozwala diagnoście dostarczyć informacji na temat stanu pobudzenia dziecka i możliwości kontroli otoczenia, a także ocenić,
jakie zabawy dziecko preferuje, lubi, a jakich unika. Dzięki obserwacji diagnosta potrafi określić poziom uwagi dziecka na zadaniu, jego aktywność czynną, a także sposób
i jakość nawiązywanej relacji z nową osobą.
OBSERWACJA KLINICZNA
Obserwacja kliniczna to nic innego
jak szereg prostych, wybranych przez diagnostę aktywności (głównie ruchowych) proponowanych dziecku, z dostosowaniem ich poziomu do wieku dziecka. Podczas prób dziecko wykuje proste ruchy ciała, uruchamia mięśnie, naśladuje czynności
za badającym. Wynki prób dają diagnoście możliwość oceny w jaki sposób dziecko kontroluje pracę swoich mięśni, jak odbiera wrażenia z ruchu, mięśni, skóry, jak pracują jego oczy,
czy jak koordynuje ruchy swojego ciała. Dodatkowo obserwuje się, w jaki sposób dziecko planuje nowe czynności,
jak się zachowuje w czasie badania,
czy potrafi samo zorganizować sobie spontaniczną zabawę.
TESTY POŁUDNIOWOKALIFORNIJSKIE SI
Testy Południowokalifornijskie SI, traktowane są jako próby kliniczne, ze względu
na ich ograniczone procedury standaryzacyjne.
Ich wykonanie daje diagnoście przybliżoną informację, czy dziecko rozwija daną umiejętność stosownie do wieku i w jaki sposób się rozwija. Diagnoza nie opiera
się wyłącznie na testach, lecz bierze pod uwagę cały złożony proces, który obejmuje szerokie postępowanie diagnostyczne.
CZAS DIAGNOZY
Czas diagnozy jest różny, najczęściej dostosowany do wieku dziecka i jego gotowości do współrpacy z badającym.
Badający dobiera aktywności do poziomu uwagi dziecka. Rodzic bezpośrednio obserwuje diagnozę, aby móc łatwiej zrozumieć problemy sensoryczne swojego dziecka i określić, czy zachowanie dziecka podczas diagnozy było typowe dla jego codziennego funkcjonowania.
OMÓWIENIE
DIAGNOZY
Omówienie diagnozy to nic innego
jak indywidualne spotkanie z rodzicem, podczas którego diagnosta szczegółowo wyjaśnia zgłaszane przez rodziców trudności
z dzieckiem w kontekście do umiejęności radzenia sobie przez niego z odbiorem
i przetwarzaniem informacji sensorycznych.
Po omówieniu diagnozy rodzic otrzymuje domowy program opisujący, w jaki sposób pracować z dzieckiem na co dzień.
Program terapii jest na bieżąco modyfikowany, z dostosowaniem
do aktualnych potrzeb dziecka
i rodziców.
;)
;)
;)
;)
;)
;)
